W ostatnich latach regułą stało się, że spora część osób pracujących w większych miastach zmienia swój adres zamieszkania na... podmiejski. Nieruchomości w małych miejscowościach są tańsze i łatwiej dostępne aniżeli te mieszczące się w granicach dużych miast. Podobnie jest w Koninie. W sąsiednich gminach jak grzyby po deszczu wyrosły osiedla mieszkaniowe, wystarczy tylko wspomnieć Stare Miasto, Brzeźno, Wolę Podłężną, Sokółki-Posadę, czy Węglew. Nazywa się je „sypianiami”, ponieważ przyglądając się przeznaczeniu podmiejskich osiedli wyłącznie taką rolę pełnią. Zarówno gabinet, w którym się pracuje, salon sprzyjający rozrywce i relaksowi znajdują się w mieście. Nowi mieszkańcy Brzeźna czy Węglewa dnie spędzają w Koninie - pracując ucząc się, robiąc zakupy i chodząc do kina, do swoich domów wracają wyłącznie na noc.

Dzieje się to wszystko ze szkodą dla naszego miasta. Liczba mieszkańców ciągle spada czego wyłączną przyczyną nie jest tzw. „ucieczka” młodych absolwentów do polskich i europejskich metropolii, ale także przenoszenie „sypialni” poza granice Konina. Problemem nie jest wyludnienie Al. 3-go Maja między godziną 22 a 6 rano, ale oczywiście pieniądze. Ponieważ wraz z szafkami i kredensem wyprowadza się z miast podatek od nieruchomości który płacą gminie wszyscy właściciele domów i mieszkań. Miasto rozwija się wolniej, na czym tracimy wszyscy. Kuleje przede wszystkim estetyka Konina, infrastruktura i zaplecze kulturowe. Receptą mogłaby być spójna polityka mieszkaniowa, której przede wszystkim brakuje naszemu miastu, a która jest szansą zatrzymania mieszkańców w ich miejscu urodzenia i pracy.
Oczywiście plany zagospodarowania przestrzennego wyglądają interesująco. Kilka lat temu zaplanowano trzy nowe całkiem ciekawe lokalizacje: Wilków, Międzylesie, Laskówiec-Grójec. Na pomyśle się jednak skończyło, nie przeznaczono na inwestycję żadnych dodatkowych narzędzi takich jak: przejęcie terenów pod drogami, zainwestowanie w infrastrukturę techniczną, skazując je tym samym na pozostanie wyłącznie na mapach. Może ostatnie decyzje dotyczące Wilkowa przełamią ten marazm, oby jak najszybciej.

Polityka mieszkaniowa to jednak nie tylko plany tworzenia nowych osiedli domów jednorodzinnych, nie wszyscy przecież chcą mieszkać w budynku wolnostojącym. Co ze zwolennikami nowoczesnych mieszkań z trochę ,,mniejszej płyty”? Jaką ofertę ma Konin dla potencjalnych mieszkańców luksusowych bloków? Odpowiedź to zapewne: mieszkania na ul. Podgórnej, czy propozycja MTBS przy Bankowej lub Makowej. Budynki rzeczywiście nowe, o ciekawej architekturze, ale w dwóch pierwszych brak garaży podziemnych, może zniechęcić co wybredniejszego klienta, a lokalizacja przy Makowej nie wszystkich zadowoli. Trudno zatem wskazać właściwy adres dla potencjalnego koninianina ceniącego wygodę. Może pomysłowy inwestor znalazłby rozwiązanie tego problemu, a może - tak niechciany przez władze miasta - romans Konina z przedsiębiorczym deweloperem znalazłby owocny finał w zwiększeniu liczby mieszkańców miasta?


Oczywiście nie należy zakładać, że wyłącznie dobrze prowadzona polityka mieszkaniowa będzie receptą na rozwój Konina. Jednak bez tego nie ruszymy z miejsca, bo mieszkanie to przecież dla wielu podstawa. Do miasta należy więc dbanie o tych, którym pomóc trzeba, poprzez rozwój budownictwa socjalnego i właściwe zarządzanie zasobami komunalnymi. Jednak chcąc przyciągać do Konina kadrę z dużym potencjałem, tak finansowym jak i społecznym, mogących sporo wnieść, ale też liczących na miejski charakter Konina, powinniśmy tworzyć jak najlepsze dla nich warunki. Miasto powinno postawić na rozwój budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, ale i wielorodzinnego z tzw. ,,wyższej półki” choćby po to, aby z mieszkania w Koninie można było być zadowolonym i dumnym.


Małgorzata Waszak