Pierwsze zderzenie z pracą zawodową studenta dziennych studiów jest przerażające, przychodzi się na rozmowę kwalifikacyjną z pięknie napisanym CV i okazuje się, że oprócz wykształcenia powinno się mieć jeszcze doświadczenie. Pytanie, gdzie w tym wieku i po studiach dziennych mogę je zdobyć, a tymczasem niemal przy każdej ofercie napisane, czasem drukowanymi literami WYMAGANE DOŚWIADCZENIE min. 2 lata na stanowisku. Mur nie do przebicia, i tu pojawia się kolejne pytanie, czy w ogóle startować na to stanowisko? No dobrze, decyduję się, idę na „casting” ustawiam się w kolejce, która liczy 30 osób i czekam. Konkurenci nie bardzo są przyjaźnie nastawieni, lustrują każdy mój ruch i próbują podpatrzeć moje, jak zostało wcześniej ujęte starannie napisane CV.

Przychodzi moja kolej, wchodzę z bardzo pozytywnym nastawieniem, bo przecież jestem młoda, energiczna, komunikatywna, rozmowa nie jest dla mnie problemem, siadam, zaczyna się, czuję się jak w programie „ jeden z dziesięciu” w gąszczu pytań na temat firmy, produktów i zadań, które przede mną stawiają czuję się jak ryba w wodzie, przygotowałam się jest bardzo dobrze…ale główny dowodzący całą akcją pyta o to czy chciałabym mieć w przyszłości dzieci i czy ta przyszłości jest daleka czy raczej nie, jak zapatruję się na prace w nadgodzinach i czy….stop!

Wychodzę i czekam na wyniki, niestety nie przeszłam do drugiego etapu rozmowy, dlaczego? Może faktycznie byłam źle przygotowana, a może to, że na pytanie o dzieciach w delikatny sposób dałam do zrozumienia, iż to rozmowa o pracę, a nie pogawędka o moich prywatnych planach na przyszłość. A może trzeba było pokornie powiedzieć, że w tej chwili liczy się kariera i nie mam zamiaru „psuć” sobie perspektyw dzieckiem…tylko czy to jest rozsądne?

Jako, jak by nie było, młoda osoba, mogę powiedzieć, że to częste zjawisko w naszych czasach nie tylko w naszym mieście i tu w związku z tym apel do pracodawców, żeby jednak uwierzyli w tych młodych przedsiębiorczych ludzi, bo jak to ktoś kiedyś mi powiedział - im się po prostu chce!

A do młodych - nie dajcie się.

Ramona Kozłowska